3.3 การอนุรักษ์พลังงานสำหรับเตาอุตสาหกรรม | สรุปความรู้ ผชร. สามัญโรงงาน

เตาที่ต้องการอุณหภูมิสูงจะใช้พลังงานสูงและสูญเสียความร้อนสูงกว่าเตาอุณหภูมิต่ำ · ประเมินประสิทธิภาพเตาด้วยสมดุลพลังงาน (พลังงานเข้า = พลังงานที่ชิ้นงานได้รับ + การสูญเสียแต่ละทาง)

ชิ้นงานพลังงานที่ชิ้นงานได้รับ20–40%

ไอเสียสูญเสียไปกับก๊าซไอเสีย51–54%

ช่องเปิดสูญเสียทางช่องเปิด9%

น้ำและอื่น ๆน้ำระบายความร้อนและอื่น ๆ8–15%

ผิวเตาสูญเสียผ่านพื้นผิว3%

แนวทางประหยัด 3 ข้อ: เผาไหม้ให้สมบูรณ์ที่สุด · ถ่ายเทความร้อนสู่ชิ้นงานให้มากที่สุด · ลดการสูญเสียแต่ละทางให้น้อยที่สุด

เตาอุตสาหกรรมสูญเสียทางก๊าซไอเสียมากที่สุด ประมาณ 51–54% ชิ้นงานได้รับพลังงานเพียงประมาณ 20–40%

ที่มา: ตำรา ผู้รับผิดชอบด้านพลังงาน (ผชร.) ตอน 3 หน้า 3-1–3-2 ตารางที่ 3.1-1 · หน้า 3-8 ตารางที่ 3.3-3

เตาหลอมไฟฟ้า: เหนี่ยวนำ และอาร์ค

เตาหลอมเหนี่ยวนำแบบไม่มีแกนผ่าซีก มีขดลวดทองแดงในผนังรอบเบ้าที่บรรจุโลหะหลอมเหลว และท่อน้ำระบายความร้อนต่อเข้าขดลวด

เตาเหนี่ยวนำ (Induction Furnace)

จ่ายไฟกระแสสลับให้ขดลวด เกิดกระแสเหนี่ยวนำในโลหะ ความต้านทานของโลหะเป็นแหล่งความร้อน · แบบไม่มีแกน (Coreless) และแบบช่อง (Channel) · ความถี่ต่ำ 50 หรือ 60 Hz (เฮิรตซ์) ร้อนลึก ใช้หลอมโลหะ · ความถี่สูงกว่า 500 Hz ร้อนตื้นที่ผิว ใช้อบผิวโลหะ

เตาอาร์คไฟฟ้า (Electric-Arc Furnace)

ใช้หลอมเหล็กกล้า · ทางตรง: อาร์คระหว่างขั้วอิเล็กโทรดกับโลหะ · ทางอ้อม: อาร์คระหว่างขั้วอิเล็กโทรด 2 ขั้ว

เตาอาร์คไฟฟ้าแบบทางตรงผ่าซีก แท่งอิเล็กโทรด 3 แท่งเกิดอาร์คลงบนเศษเหล็กในเตาที่บุอิฐทนไฟ มีรางเทน้ำเหล็กด้านข้าง

การหลอมด้วยการเหนี่ยวนำมีประสิทธิภาพถ่ายเทพลังงานโดยรวม 55–85% สูงกว่าการให้ความร้อนด้วยเชื้อเพลิงที่ได้เพียง 15–25% · ระบบน้ำระบายความร้อนสำคัญ ทั้งช่วงเตาทำงานและช่วงหยุดรอเตาเย็น

เตาเหนี่ยวนำความถี่ต่ำ ร้อนลึก ใช้หลอม · ความถี่สูง ร้อนตื้น ใช้อบผิว หลอมด้วยเหนี่ยวนำ ประสิทธิภาพ 55–85% · ใช้เชื้อเพลิง 15–25%

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-2–3-4 หัวข้อ 3.2.1

เตาหลอมเชื้อเพลิง 3 แบบ

เตาคิวโปลาทรงกระบอกตั้งผ่าซีก บรรจุชั้นถ่านโค้ก หินปูน และเหล็กสลับกัน มีรูจ่ายลมเหนือแอ่งพักน้ำเหล็กที่ก้นเตา

เตาเบ้า (Crucible)โลหะนอกกลุ่มเหล็กปริมาณน้อย · เก่าแก่และโครงสร้างง่ายที่สุด · เปลวไม่สัมผัสโลหะโดยตรง ถ่ายเทผ่านเบ้า · ใช้น้ำมันหรือก๊าซ

เตาคิวโปลา (Cupola)หลอมเหล็กหล่อ ใช้ถ่านโค้ก · บรรจุชั้นถ่านโค้ก หินปูน และเหล็กสลับกัน · ชั้นใกล้รูจ่ายลม (Tuyere) เป็นเขตสันดาป

เตาสะท้อนความร้อน (Reverberatory)โลหะนอกกลุ่มเหล็กครั้งละมาก ๆ · ความร้อนถ่ายเทด้วยการแผ่รังสีจากเปลวไฟและจากเพดานเตา

เตาสะท้อนความร้อนผ่าซีกตามยาว หัวเผาด้านซ้ายพ่นเปลวเหนืออ่างโลหะหลอมเหลว เพดานโค้งอิฐทนไฟ ปล่องด้านขวา

การสูญเสียในเตาหลอมเชื้อเพลิง: การสันดาป · การถ่ายเทความร้อน · ผ่านผนังเตา · ทางปล่องหรือในก๊าซเสีย · ในระบบมอเตอร์

เตาคิวโปลาหลอมเหล็กหล่อด้วยถ่านโค้ก เตาสะท้อนความร้อน ถ่ายเทด้วยการแผ่รังสีจากเปลวและเพดานเตา

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-4–3-6 หัวข้อ 3.2.2

ตรวจวัดอะไรบ้าง และพลังงานจากเชื้อเพลิงป้อน

ไอเสียCO₂ CO O₂ · O₂ และ CO ไม่สูงเกินไป · CO₂ ไม่ต่ำเกินไป

ตัวเตาสภาพและอุณหภูมิผิวภายนอก · ความดันภายในควรมากกว่าภายนอกเล็กน้อย เพื่อควบคุมอากาศรั่ว

โลหะและผลผลิตผลได้จากการหลอม (Yield of Melting) · ผลได้จากการหล่อ (Yield of Casting) · ดัชนีการใช้พลังงาน

เตาไฟฟ้าkWh (กิโลวัตต์ชั่วโมง หรือ หน่วย) · kW (กิโลวัตต์) · V · A · ตัวประกอบกำลัง (เพาเวอร์แฟกเตอร์ (Power Factor: PF)) · เทียบพิกัด หลบช่วง On Peak

พลังงานจากเชื้อเพลิง Q_C = อัตราการใช้เชื้อเพลิง × ค่าความร้อนต่ำ (LHV)

แข็งถ่านหินบิทูมินัส 26.37 · แกลบ 14.40 · ขี้เลื่อย 10.88 · ลิกไนต์ 10.47 · ชานอ้อย 7.53 MJ/kgค่าความร้อน

เหลวน้ำมันเตา 39.77 · ดีเซล 36.42 · น้ำมันก๊าด 34.53 MJ/Lค่าความร้อน

ก๊าซก๊าซธรรมชาติ 36.72 MJ/Nm³ · ก๊าซปิโตรเลียมเหลว 50.22 MJ/kgค่าความร้อน

ตัวอย่างที่ 1 ในตำรา

เตาอบโลหะใช้น้ำมันเตาซีเดือนละ 1,000,000 ลิตร

พลังงานป้อน = 1,000,000 × 39.77 = 39,770,000 MJ (เมกะจูล)/เดือน

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-9

พลังงานป้อน = อัตราการใช้เชื้อเพลิง × ค่าความร้อนต่ำ ความดันในเตาควรสูงกว่าภายนอกเล็กน้อย กันอากาศรั่วเข้า

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-6–3-9 ตารางที่ 3.3-1 3.3-2 และ 3.3-4

อัตราส่วนอากาศ และการสูญเสียทางปล่อง

อัตราส่วนอากาศ (Air Ratio) m = อากาศจริง ÷ อากาศตามทฤษฎี · อากาศเกิน 20% ⇒ m = 1.2 · คำนวณจาก O₂ ในไอเสีย: m = 21 ÷ (21 − O₂) · น้อยไปเผาไม่สมบูรณ์ มากไปไอเสียพาความร้อนทิ้ง

1.25เตาให้ความร้อนชิ้นเหล็กกล้าอย่างต่อเนื่องอัตราส่วนอากาศมาตรฐาน

1.30เตาหลอมหล่อโลหะ · เตาให้ความร้อนโลหะอื่น · เตา Heat Treatment ต่อเนื่อง · เตา Thermal Crackingอัตราส่วนอากาศมาตรฐาน

1.40เตาให้ความร้อนแก่น้ำมันเตาอัตราส่วนอากาศมาตรฐาน

ตัวอย่างที่ 2 และ 6 ในตำรา

เตาอบโลหะใช้น้ำมันเตาซี เดือนละ 1,000,000 ลิตร · ก่อนปรับ O₂ 8% ไอเสีย 900 °C · หลังปรับ O₂ 4% ไอเสีย 750 °C · อากาศแวดล้อม 35 °C

ก่อนปรับ m = 21 ÷ (21 − 8) = 1.615 สูงกว่ามาตรฐานประมาณ 1.3 ⇒ ควรลดอากาศ
สูญเสียทางปล่อง ก่อน 54.3% · หลัง 34.7% ⇒ ลดลง 19.6%
0.196 × 39,770,000 = 7,794,920 MJ/เดือน
ลดน้ำมันเตาได้ 7,794,920 ÷ 39.77 = 196,000 L/เดือน

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-10–3-11 และ 3-15

อัตราส่วนอากาศ m = 21 ÷ (21 − O₂) อัตราส่วนอากาศมาตรฐานของเตาส่วนใหญ่ 1.30

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-9–3-11 ตารางที่ 3.3-5 3.3-6 · หน้า 3-15 ตารางที่ 3.4-1

หัวเผา: เลือกให้ตรงภาระ ดูแล และหัวเผาประสิทธิภาพสูง

เลือกขนาดใกล้ภาระใช้ต่ำกว่าพิกัดมากไป ความดันเชื้อเพลิงตก พ่นฝอยแย่ ผสมอากาศไม่ดี เกิดเขม่า · หัวเผาทำงานภาระต่ำหรือหยุดบ่อย ควรลดขนาด

ภาระเปลี่ยนมากใช้หัวเผา Turn-Down Ratio สูง ปรับอัตราการสันดาปตามภาระ · ไม่แนะนำควบคุมแบบเปิด-ปิด

บำรุงรักษาล้างคาร์บอนด้วยน้ำมันล้าง เช็ดผ้านุ่ม ห้ามใช้ไขควงหรือมีด · อุ่นน้ำมันเตาเอ 90–100 °C เตาซี 110–120 °C · ล้างกรอง ปล่อยน้ำก้นถังอย่างน้อยปีละครั้ง · ไม่ให้เปลวสัมผัสชิ้นงานโดยตรง

หัวเผาแบบอุ่นตัวเองผ่าซีก ติดผ่านผนังเตา ท่อซ้อน 2 ชั้นมีครีบ ไอเสียไหลออกผ่านชั้นนอกอุ่นอากาศที่ไหลเข้าชั้นใน เปลวพ่นเข้าห้องเตา

แบบอุ่นตัวเอง (Self Recuperative Burner)

ดึงก๊าซร้อนไหลสัมผัสท่ออากาศใหม่ · ติดตั้งแทนหัวเผาเดิมได้ง่าย · ประหยัดเชื้อเพลิงได้ถึง 30%

แบบรีเจนเนอเรทีฟ (Regenerative Burner)

หัวเผาคู่ทำงานสลับกัน ไอเสียชุดหนึ่งอุ่นวัสดุสะสมความร้อนของอีกชุด · ประหยัดได้ถึง 50% · ใช้เฉพาะเตาขนาดใหญ่ เช่น เตาหลอมแก้ว เตาหลอมเหล็ก

หัวเผารีเจนเนอเรทีฟ 1 คู่ติดผนังเตาตรงข้ามกัน แต่ละข้างมีกล่องบรรจุลูกบอลเซรามิกสะสมความร้อน หัวเผาซ้ายกำลังจุด หัวเผาขวาดูดไอเสียผ่านกล่องสะสม

ภาระเปลี่ยนมาก ใช้หัวเผา Turn-Down Ratio สูง แทนการเปิด-ปิด หัวเผาอุ่นตัวเองประหยัดได้ถึง 30% · รีเจนเนอเรทีฟถึง 50%

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-14–3-17 หัวข้อ 3.4.1 ตารางที่ 3.4-2

ผนังเตาและฉนวน

เตาอบชิ้นงานแบบกล่อง ประตูบานพับด้านบนเปิดแง้มเห็นแสงร้อนรั่ว ผ่าซีกมุมล่างเห็นอิฐทนไฟซ้อนกับฉนวนใยหิน หัวเผา 2 ชุดด้านข้าง ปล่องมีแดมเปอร์ด้านบน

ผิวเตาเสียความร้อนด้วยการพาและการแผ่รังสี: Q = hA(T_s − T_a) + εσA(T_s⁴ − T_a⁴) · h = 1.42 × [(T_s − T_a) ÷ H]^0.25

ตัวอย่างที่ 3 ในตำรา

ผนังเตาไม่หุ้มฉนวน สูง 1.20 m ยาว 2.5 m ผิว 400 °C อากาศ 35 °C · ใช้งาน 312 วัน × 24 ชม. = 7,488 ชม./ปี

สูญเสีย = พา + แผ่รังสี (ε 0.9) = 36,546.76 W ≈ 36.5 kW
ต่อปี = 36.5 × 7,488 = 273,312 kWh/ปี

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-12

>1,300 °Cผิวนอกเพดาน 148 · ผนังข้าง 128 °Cเกณฑ์หลังหุ้มฉนวน

900–1,100 °Cผิวนอกเพดาน 118 · ผนังข้าง 103 °Cเกณฑ์หลังหุ้มฉนวน

500–700 °Cผิวนอกเพดาน 71 · ผนังข้าง 66 °Cเกณฑ์หลังหุ้มฉนวน

ฉนวนเสื่อม: ผิวสูงเกินเกณฑ์ หรือสูงกว่าตอนติดตั้งใหม่เกิน 20 °C · เนื้อฉนวนเปื่อยยุ่ย ดึงหลุดง่าย · ป้องกัน: หุ้มแจ็กเก็ต (อะลูมิเนียมฟอยล์ เหล็กอาบสังกะสีบาง) ยาแนวรอยต่อด้วยซิลิโคนกันน้ำและเศษฉนวนหลุด

ฉนวนเสื่อมเมื่อผิวสูงกว่าตอนติดตั้งใหม่เกิน 20 °C ผิวเตาเสียความร้อนทั้งการพาและการแผ่รังสี

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-11–3-12 หัวข้อ 3.3.3 · หน้า 3-17–3-18 หัวข้อ 3.4.3 ตารางที่ 3.4-3

ช่องเปิด รูรั่ว และความดันในเตา

ลองตอบก่อนอ่าน

ความดันในเตาต่ำกว่าบรรยากาศเล็กน้อย ลองเดาว่าเกิดอะไรที่ช่องเปิด

ช่องเปิดใหญ่ อุณหภูมิในเตาสูง อากาศภายนอกเย็น ⇒ สูญเสียมาก · ควบคุมความดันในเตาให้สูงกว่าบรรยากาศเล็กน้อยประมาณ 1 mm H₂O ด้วยแดมเปอร์ที่ปล่อง · ต่ำกว่าบรรยากาศ อากาศเย็นถูกดูดเข้า อุณหภูมิในเตาไม่สม่ำเสมอ · สูงกว่ามาก ก๊าซร้อนรั่วออก

ตัวอย่างที่ 4 ในตำรา

เตา 900 °C ความดันในเตา −3 mm H₂O ช่องเปิด 0.1 m² · น้ำมันเตาซี 38.17 MJ/L · 7,488 ชม./ปี

ตาราง 3.3-7 ที่ 900 °C 3 mm H₂O = 5,810.5 MJ/h/m²
5,810.5 × 0.1 = 581.1 MJ/h ÷ 38.17 = 15.22 L/h
ปรับความดันเป็น 0 หรืออุดช่องเปิด ลดน้ำมันได้ 15.22 × 7,488 = 113,997 L/ปี

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-12–3-13

กรณีศึกษาที่ 1 ในตำรา: ลดขนาดช่องเปิดเตาเผาปลายกันโคลง

ช่องเปิด 100 × 3,500 mm (0.35 m²) แต่ชิ้นงานขนาด 7 × 70 mm · ลดเหลือ 30 × 3,500 mm (0.11 m²) · อากาศเข้า 1 m/s · เตา 900 °C · 12 ชม./วัน 300 วัน/ปี เดินเตา 70%

อากาศเข้าลดลง (0.35 − 0.11) × 1 × 3,600 = 864 m³/h
864 × 447.2 kJ/h/m³ = 386,381 kJ/h ÷ 41,300 kJ/L = 9.36 L/h
9.36 × 12 × 300 × 0.7 = 23,587 L/ปี × 11.7 = 275,968 บาท/ปี
ลงทุน 300,000 บาท คืนทุน 1.09 ปี

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-33–3-35

ความดันในเตาสูงกว่าบรรยากาศประมาณ 1 mm H₂O ลดช่องเปิดให้เล็กที่สุด และอุดรูรั่วทั้งหมด

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-12–3-13 หัวข้อ 3.3.4 · หน้า 3-17–3-19 หัวข้อ 3.4.2 และ 3.4.4 · หน้า 3-33–3-35

น้ำระบายความร้อนของเตา

ระบายมากไป เสียความร้อนมากขึ้น และเปลืองไฟปั๊มน้ำและหอผึ่งเย็น · ความร้อนในน้ำ Q = m × C_p × (T_ออก − T_เข้า)

ตัวอย่างที่ 5 ในตำรา

น้ำระบาย 10 m³/h เข้า 30 °C ออก 50 °C · หรี่วาล์วให้ได้ตามมาตรฐานของเตาเหลือ 5 m³/h น้ำออก 60 °C · 7,488 ชม./ปี

ก่อน 10 × 1,000 × 4.2 × 20 ÷ 1,000 = 840 MJ/h · หลัง 5 × 1,000 × 4.2 × 30 ÷ 1,000 = 630 MJ/h
ลดลง 210 × 7,488 = 1,572,480 MJ/ปี
ลดน้ำมันเตาได้ 1,572,480 ÷ 39.77 = 39,539.4 L/ปี

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-13–3-14

ลดอัตราไหลเมื่อน้ำออกต่ำกว่ามาตรฐานผู้ผลิตหรี่วาล์วทางออกปั๊ม · ลดขนาดใบพัด · ลดความเร็วรอบ · เปลี่ยนขนาดปั๊ม

ดูแลหอผึ่งเย็นสมดุลน้ำ ทำความสะอาดหัวฉีดและแผ่นพลาสติกแลกเปลี่ยนความร้อน ไม่ต้องเดินหอเพิ่ม

น้ำระบายความร้อนมากเกินไป เสียทั้งความร้อนและไฟปั๊ม ความร้อนในน้ำระบาย = อัตราไหล × Cp × ผลต่างอุณหภูมิ

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-13–3-14 หัวข้อ 3.3.5 · หน้า 3-19 หัวข้อ 3.4.5

ตรวจวินิจฉัยเตาด้วยตา และด้วยตัวเลข

เปลวไฟเหลว: สีส้ม · ก๊าซ: สีฟ้าปลายสีส้ม · คงตัวตรวจทุกวัน ปรับหัวเผา

ควันปล่องควรเป็นสีเทาอ่อนขาวหรือไม่มีสี ลดอากาศ · ดำ ลดเชื้อเพลิง

ห้องเผาไหม้ไม่สว่างจ้าหรือคล้ำสว่างจ้า ลดอากาศ · คล้ำ ลดเชื้อเพลิง

O₂น้อยที่สุดที่ CO ไม่เกิน 200 ppm · ก๊าซไม่เกิน 2% · เหลวไม่เกิน 4%ติดตั้งควบคุมการเผาไหม้อัตโนมัติ

ความดันในเตาเท่าบรรยากาศ หรือสูงกว่าไม่เกิน 1 mm H₂Oตรวจทุกชั่วโมง

การป้อนชิ้นงานป้อนเต็มเตา ประสิทธิภาพสูงสุด · ไม่ปล่อยเตาเย็นก่อนใส่ชิ้นงานครั้งต่อไปวางแผนผลิตต่อเนื่อง · เปลี่ยนจากเผาเป็นครั้ง (Batch) เป็นต่อเนื่อง

เลิกงานปิดช่องเปิดทั้งที่ผนังและปล่องติดตั้งอุปกรณ์ปิดช่องเปิด

บันทึกเชื้อเพลิงต่อผลผลิต ถ้าสูงขึ้นต้องหาสาเหตุติดมาตรวัดเชื้อเพลิงและผลผลิต

ไอเสียนำไปอุ่นอากาศ เชื้อเพลิง หรือชิ้นงานก่อนเข้าเตาสะอาดใช้ตรง · สกปรกผ่านเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน

ควันดำ ลดเชื้อเพลิง · ควันขาวหรือไม่มีสี ลดอากาศ ป้อนชิ้นงานเต็มเตา และไม่ปล่อยให้เตาเย็นระหว่างรอ

ที่มา: ตำรา ผชร. ตอน 3 หน้า 3-19–3-23 หัวข้อ 3.5

★

ตัวเลขที่ต้องจำในหัวข้อนี้

51–54%สูญเสียทางไอเสีย

20–40%พลังงานที่ชิ้นงานได้รับ

21 ÷ (21 − O₂)อัตราส่วนอากาศ

1.30อัตราส่วนอากาศมาตรฐานเตาส่วนใหญ่

1 mm H₂Oความดันในเตาเหนือบรรยากาศ

30% · 50%หัวเผาอุ่นตัวเอง · รีเจนเนอเรทีฟ

55–85%ประสิทธิภาพหลอมด้วยเหนี่ยวนำ

200 ppmCO สูงสุด

20 °Cผิวฉนวนสูงกว่าตอนใหม่ ⇒ เสื่อม

จำลองอุปกรณ์ในโรงงาน

จำลองอุปกรณ์ที่บทนี้สอน ในโรงงานที่สร้างจากเนื้อหาที่อบรม · เตาอุตสาหกรรม

ลองปรับเอง · เปลี่ยนค่าแล้วเห็นผลทันที

อัตราส่วนอากาศ และการสูญเสียทางปล่อง

สถานการณ์จำลอง 2 เรื่อง · เลือกทางแก้แล้วเห็นผลเป็นตัวเลขจากตำรา

ที่มา: คู่มือผู้รับผิดชอบด้านพลังงานสามัญ (โรงงาน) พ.ศ. 2567 (พพ.) ตอนที่ 3 การจัดการพลังงานความร้อน บทที่ 3 · หน้า 3-1 ถึง 3-65 (หน้าไฟล์ 206–270)

หัวข้อก่อนหน้า3.2 การอนุรักษ์พลังงานสำหรับระบบไอน้ำ หัวข้อถัดไป 3.4 การอนุรักษ์พลังงานสำหรับการนำความร้อนทิ้งกลับมาใช้ใหม่

3.3การอนุรักษ์พลังงานสำหรับเตาอุตสาหกรรม

เตาอุตสาหกรรม: ใช้พลังงานสูง สูญเสียทางปล่องมากที่สุด

เตาหลอมไฟฟ้า: เหนี่ยวนำ และอาร์ค

เตาเหนี่ยวนำ (Induction Furnace)

เตาอาร์คไฟฟ้า (Electric-Arc Furnace)

เตาหลอมเชื้อเพลิง 3 แบบ

ตรวจวัดอะไรบ้าง และพลังงานจากเชื้อเพลิงป้อน

อัตราส่วนอากาศ และการสูญเสียทางปล่อง

หัวเผา: เลือกให้ตรงภาระ ดูแล และหัวเผาประสิทธิภาพสูง

แบบอุ่นตัวเอง (Self Recuperative Burner)

แบบรีเจนเนอเรทีฟ (Regenerative Burner)

ผนังเตาและฉนวน

ช่องเปิด รูรั่ว และความดันในเตา

น้ำระบายความร้อนของเตา

ตรวจวินิจฉัยเตาด้วยตา และด้วยตัวเลข

ตัวเลขที่ต้องจำในหัวข้อนี้

จำลองอุปกรณ์ในโรงงาน

ลองปรับเอง · เปลี่ยนค่าแล้วเห็นผลทันที

สถานการณ์จำลอง 2 เรื่อง · เลือกทางแก้แล้วเห็นผลเป็นตัวเลขจากตำรา